Maryna Mniszchówna

Aleksander Hirschberg

Maryna Mniszchówna

382 strony formatu A5 (15 x 21,5 cm). Broszura klejona, oprawa miękka. Pierwsze wydanie Księgarnia Gubrynowicza i Syna, Lwów 1927

Klinika Języka, wyd. III, Szczęsne 2026

ISBN: 978-83-67044-67-7    

Historia nie musi być nudna. Historia może być (i jest) pasjonująca, jeśli tylko podać ją w odpowiedniej formie.

* * *

Spis treści

I

Rodzina Mniszchów. — Młodość Maryny. — Współczesne stosunki w Moskwie. —

Dymitr Samozwaniec. — Czy Maryna istotnie była piękną? — Powierzchowność

Dymitra. — Z jakich pobudek wojewodzina, jako też ojciec jej postanowili oddać

mu jej rękę? — Powodzenie Dymitra. — Ślub Maryny w Krakowie i ceremonialny

wjazd do Moskwy.

II

Rzeź w Moskwie. — Wybór Wasyla Szujskiego. — Zabiegi jego nieprzyjaciół. —

Szujski stara się władzę swą utrwalić. — Sprowadzenie zwłok carewicza Dymitra.

— Zaburzenia w stolicy. — Bunt w ziemi Siewierskiej.

III

Położenie Polaków w Moskwie. — Szujski rozsyła ich do kilku grodów oddalonych.

— Ciężkie życie więźniów polskich w Biełoziersku. — Pobyt Mniszchów w Jarosławiu.

— Zabiegi nieprzyjaciół Szujskiego. — Iwan Bołotnikow i inni przywódcy tego stronnictwa.

— Piotraszko. — Zwycięstwa, odniesione przez Wasyla Szujskiego.

IV

Pojawienie się drugiego Dymitra. — Miechowiecki. — Zabiegi popleczników

Samozwańca. — Pierwsze działania wojenne. — Spory z Rożyńskim. — Starania

o pomoc Zygmunta III. — Memorial Mniszcha.

V

Bitwa pod Bołchowem. — Samozwaniec podstępuje pod Moskwę. — Bitwa nad

rzeką Chodynką. — Rokowania między Polską a Moskwą. — Zawarcie rozejmu

czteroletniego.

VI

Nowe wojska polskie pod Moskwą. — Koniec rokoszu Zebrzydowskiego. — Dalsze zabiegi

malkontentów. — Przybycie Jana Piotra Sapiehy. — Jego stanowisko polityczne.

— Konfederacja, zawiązana przez wojsko Sapiehy. — Utarczki pod Smoleńskiem. —

Spotkanie z partyą więźniów polskich — Maryna dowiaduje się o śmierci pierwszego

Dymitra. — Targi Mniszchów z Samozwańcem. — Niekorzystne wrażenie, wywołane

postępowaniem wojewodzianki. — Rokowania Szujskiego z Dymitrem.

VII

Plan wygłodzenia stolicy. — Litwa pod Rachmancewem. — Oblężenie Siergiejewa. —

Coraz nowe grody poddają się Dymitrowi. — Obóz w Tuszynie. — Nieporozumienia

między wojskiem a Dymitrem. — Jerzy Mniszech powraca do Polski.

VIII

Zabiegi popleczników Samozwańca, ażeby pozyskać dlań pomoc Zygmunta i poparcie

Stolicy Apostolskiej. — Misja Łopuchina. — Korespondencja z Rzymem.

— Nadużycia poborców i rozboje pacholików. — Powstanie przeciw Dymitrowi.

— Rokowania z wojskiem o wypłatę żołdu.— Niepowodzenia pod Kołomną,

Siergiejewem i Moskwę. — Walki pod Twierem i Kalazinem. — Życie Maryny

w obozie tuszyńskim.

IX

Szujski nie dotrzymuje rozejmu zawartego w lipcu r. 1608. — Głosy, przemawiające

za wojną z Moskwą. — Chwiejność i nieudolność Zygmunta. — Polacy z niechęcią

patrzą na plany królewskie. — Rady hetmana Żółkiewskiego. — Wyprawa

Zygmunta pod Smoleńsk. — Próby zawiązania rokowań z Szeinem. — Ilość i skład

wojska polskiego. — Stan ówczesny Smoleńska. — Pierwsze usiłowania zdobycia tej

twierdzy.

X

Wojsko polskie w Tuszynie zawiązuje konfederację. — Odmienne stanowisko

Sapiehy. — Zuchwałe żądania konfederatów. — Poselstwo Zygmunta pod Moskwę.

— Układy z wojskiem skonfederowanym. — Dymitr ucieka do Kaługi. — Rokowania

z bojarami ze stronnictwa Samozwańca. — Ugoda z 14 lutego r. 1610.

XI

Duma Maryny. — Coraz trudniejsze jej położenie. — Zabiegi stronników Dymitra.

— „Bunt” Dońców. — Maryna w Dymitrowie. — Odjeżdża do Kaługi.

XII

Zaburzenia w Tuszynie. — Polacy ustępują spod Moskwy. — Rozdział wojska. —

Trudne położenie Zygmunta. — Śmierć Skopina Szujskiego. — Zwycięski pochód

wojsk szwedzko-moskiewskich. — Zygmunt stara się porozumieć z Dymitrem. —

Rola Jana Piotra Sapiehy.

XIII

Dymitr Szujski idzie na odsiecz Smoleńska. — Utarczki pod Cariewem Zajmiszczem.

— Bitwa pod Kłuszynem. — Samozwaniec podstępuje pod stolicę. — Zamieszanie

w Moskwie. — Złożenie z tronu Szujskiego. — Kandydaci do korony carskiej.

XIV

Żółkiewski podstępuje pod stolicę. — Stanowisko dumy bojarskiej w Moskwie.

— Rokowania Jej z hetmanem. — Układ z dnia 27 sierpnia. — Rokowania

Żółkiewskiego z Sapiehą. — Ucieczka Dymitra.

XV

Bojarowie moskiewscy wysyłają poselstwo do Zygmunta. — Rola Wasyla Golicyna. —

Rokowania pod Smoleńskiem. — Niezadowolenie w stolicy. — Odjazd Żółkiewskiego.

— Gosiewski surowo karze wybryki żołnierzy polskich. — Nieprzyjaciele Zygmunta

porozumiewają się z Samozwańcem. — Uraz-Mahmet. — Śmierć drugiego

Dymitra.— Zamieszanie w Kałudze.

XVI

Nowy zwrot w stosunkach moskiewskich. — Błędy popełnione przez Zygmunta.

— Powstanie przeciw Polakom. — Usposobienie Sapieżyńców. — Rokowania ich

z Lapunowem i Zarudzkim w Moskwie. — Wybuch powstania. — Uwięzienie

patriarchy. — Powstańcy oblegają stolicę.

XVII

Bezowocne rokowania z załogą smoleńską. — Uwięzienie posłów moskiewskich. —

Dalsze usiłowania zdobycia tej twierdzy. — Ostatni szturm, uwieńczony zdobyciem

zamku.

XVIII

Wojsko Sapiehy powraca pod stolicę. — Dwuznaczna rola starosty uświatskiego.

— Jego wyprawa po żywność. — Utrata i odzyskanie Białych murów. —

Śmierć Lapunowa. — Rozprzężenie w wojsku polskim. — Śmierć J.P. Sapiehy. —

Chodkiewicz wyrusza pod Moskwę.

XIX

Powrót tryumfalny Zygmunta. — Rozprawy o stosunkach naszych z Moskwą na sejmie

z r. 1611. — Ostatni występ Jerzego Mniszcha. — Nowe poselstwo moskiewskie

w Warszawie.

XX

Chodkiewicz przybywa pod Moskwę. — Brak żywności zmusza Polaków do odstąpienia

od stolicy. — Wojsko polskie zawiązuje konfederację. — Przybycie Strusia. —

Zygmunt przez pół roku wybiera się na wyprawę do Moskwy. — Zarudzki. — Nowy

ruch w państwie moskiewskim. —Chodkiewicz usiłuje zaopatrzyć w żywność stolicę.

— Zygmunt pod Fiedorowskiem. — Straszny głód w Moskwie. — Poddanie się załogi

polskiej. — Zygmunt stara się o zawiązanie rokowań. — Śmiałe zamysły i ostatnie

walki Zarudzkiego. — Charakterystyka Maryny.

Informacje o bezpieczeństwie produktu Informacje o producencie