Henryk IV wobec Polski i Szwecji – 1602-1610

Wacław Sobieski

Henryk IV wobec Polski i Szwecji – 1602-1610

190 stron formatu A5 (15 x 21,5 cm). Broszura klejona, oprawa miękka.

Klinika Języka, wyd. I, Szczęsne 2025

ISBN: 978-83-67044-56-1    

...w dzbanie jeziora drzemie chłód niebieski

i usta mówią to, co widzą oczy.

Światło szeleści, zmawiają się liście

na baśń, co lasem jak niedźwiedź się toczy...

(Tadeusz Nowak)

Historia nie musi być nudna. Historia może być (i jest) pasjonująca, jeśli tylko podać ją w odpowiedniej formie.

* * *

W roku 1602 przybył do Krakowa jeden z najznakomitszych panów Francji. Był to Karol Gonzaga książę de Nevers, syn Ludwika księcia niwerneńskiego oraz Henryki księżniczki

kliwijskiej, a kuzyn króla Henryka IV. Jakieś przeznaczenie wiązało losy tej francuskiej gałęzi Gonzagów z naszą przeszłością. Już jego ojciec, książę Ludwik, przebywał w Polsce za czasów Henryka Walezego; córka zaś jego Maria, kiedyś zasiądzie na tronie polskim jako żona Władysława IV, a potem Jana Kazimierza. Nie przeczuwając takiej przyszłości, dziś licząc zaledwie dwadzieścia kilka lat, wjeżdżał Karol niwerneński w mury Krakowa. Trudno jasno zdecydować, czy książę de Nevers miał z góry polecenie od króla Henryka, aby udał się do Polski i ruszył sprawę wyswatania Zygmunta z Francuzką, a zarazem pojednania szwedzko-polskiego. Wobec skarg Firleja w Rzymie i możliwej wskutek tego interwencji papieskiej przeciw wysłaniu pomocy francuskiej Karolowi – pozostawało Francji jedno, pogodzić go z Zygmuntem. Czy nie w tym celu przyjechał de Nevers do Polski?

W każdym razie, jeśli ten był jego powód podróży do Polski, to nie był on głównym bodźcem do wyjazdu z samej Francji. Głośno wówczas było, że ten pan francuski puścił się po Europie

w tym celu, aby zaciągnąć się na Węgrzech do armii chrześcijańskiej (l’armee chrestienne), walczącej z Turkami i nawet objąć nad nią dowództwo. Wprawdzie książę de Nevers podążał

do walki z niewiernymi w nie bardzo prostym kierunku, gdyż wyjechawszy z Paryża podążył najpierw do Flandrii, potem do Anglii, potem udał się do Stanów holenderskich, potem przez

Bremę, Hamburg, Lubekę do Danii. Później wzdłuż wybrzeży szwedzkich przepływa do Pomorza, skąd przez Brandenburgię i Saksonię przybywa do Pragi, do cesarza Rudolfa.

Jakkolwiek książę de Nevers podróżuje z początku niby dla przyjemności, to jednak nie można przeoczyć, że w Danii z uwagą ogląda flotę duńskiego króla. Zajmuje się też kwestią

ceł pobieranych za pomocą tej floty w cieśninie Sund. Wiezie ze sobą listy polecające do królowej Elżbiety i otrzymuje też listy dla Henryka IV i od niej oraz od króla polskiego i duńskiego. Ponadto porozumiewa się z ambasadorami francuskimi, spotkanymi w poszczególnych państwach.

Informacje o bezpieczeństwie produktu Informacje o producencie